Monday, 25 March 2013

24-03-2013: Life...

"...Hello Daddy, Hello Mom, 
I'm your Ch-Ch-Ch-Ch-Ch-Cherry Bomb
Hello world, I'm your wild girl, 
I'm your Ch-Ch-Ch-Ch-Ch-Cherry Bomb..."

"Cherry Bomb" by Dakota Fanning & Kristen Stewart 
(cover of The Runaways 1976 song)

"...Γεια σου Μπαμπάκα, Γεια σου Μαμά,
Είμαι το Δυ-Δυ-Δυ-Δυ-Δυ-Δυναμιτάκι σου,
Γεια σου κόσμε, Είμαι το άγριο κοριτσάκι σου,
Είμαι το Δυ-Δυ-Δυ-Δυ-Δυ-Δυναμιτάκι σου..."

 "Cherry Bomb" από τις  Dakota Fanning & Kristen Stewart 
(διασκευή του τραγουδιού των The Runaways του 1976)

(photo owned by

Tuesday, 12 March 2013

"Afghanistan - Touch Down In Flight" by Lucas & Salome Augustin: The Human Side of Life

      All of you, who either know us in person or have regularly followed this blog during its first year online, should be aware by now that "Round Up The Usual Suspects" is nothing but our amateur endeavor to post about anything that strikes us or stands out as genuine and intriguing. Today`s post proudly marks our first "journalistic approach" on a subject that is definitely worth sharing on the net with you all. For us, it all started when our friend Nick K. e-mailed us a one-word-message, "Afghanistan", with a link to a short film.
     Ask yourselves what truly comes to mind when you think of Afghanistan: Taliban, war, terrorism, violence, bomb explosions and pictures of military interventionn. As Wikipedia quotes about the country`s recent history: "Three decades of war made Afghanistan one of the world's most dangerous countries, including the largest producer of refugees and asylum seekers", enough years to erase any images of beauty and dignity concerning this country from global memory.
     German journalist, photographer and filmmaker Lukas Augustin, who had lived in Kabul from 2006 to 2008, volunteering for a humanitarian aid organisation, returned to Afghanistan in 2011 with his wife, photographer Salome Augustin and together they co-produced a short film entitled "Afghanistan-TouchDown In Flight". This video, just under six minutes in length, left us speechless and stunned by the power and the beauty of the intimate shots of people and landscape, the images of an Afghanistan so peaceful and different from the one shown by the western media, as well as mesmerised by the original soundtrack composed by Lisa-Maria Puy. We were so emotionally charged that we felt compelled to dig a bit deeper and try to find the story of the people behind it.
    Their rare talent to see beneath the surface was obvious. Their intention was to capture the beauty and the essence of real-life people in Afghanistan, showing the world "...that there is beauty and life in their country that is worth hoping for and not to give up on the future...", as they stated in an interview for the online edition of The AtlanticMagazine. In the same interview they also explained that: "...Afghanistan for most foreigners appears in disguise. Many westerners portray Afghans either as noble savages or evil terrorists. Why is that? In order to portray Afghanistan beyond the surface, or beyond the limited view we have on this country and its people, you need to build trust, and to get this trust you need to get on eye level with the Afghans and show them respect and sometimes just a few gestures of spending time for a few cups of tea. Learning the language during the first two years I lived there was one of the best investments I could make. It opened many homes for us and helped us to understand the views of the people... Many Afghans are disillusioned about the foreign involvement, some are even afraid to meet foreigners because they can make them become a target for the Taliban. So when we met they were often suspicious at first, but after talking with them in their language, they became much more open. Most of the images, we shot as we came across them, because we want to show pictures out of daily life as it is. We didn't want to use a narrator, instead we sometimes ask the people to look into the camera. We wanted the viewer to feel approached by the direct look but to leave it open to everybody to react on that in his own way...".
      This great short film was initially featured in the iPad edition of the Süddeutsche-Zeitung Magazin and the online edition of The Atlantic Magazine and TheWashington Post. It has grown into an enormous internet success, receiving many awards and worldwide media recognition and just recently Salome & Lukas Augustin were nominated for the CNN Journalist Award. The Germany-based filmmaker couple has also founded "Augustin Pictures" production company and has covered stories in Somalia and Congo. Their latest project is "The Hard Places", a documentary about the extraordinary journey of Dr. Tom Little, who was posthumously awarded the Presidential Medal of Freedom by U.S.A. President Obama, the highest honor bestowed upon any U.S. citizen. in recognition of his life’s work and sacrifice in Afghanistan.

     We found all these so intriguing that we decided to get in touch with Lucas & Salome Augustin, so we emailed them and to our surprise they contacted us from Kabul, Afghanistan, where they are currently shooting their latest documentary and they honoured us with their answers to a couple of our questions, exclusively for "Round Up The Usual Suspects":

     Question: We understand that there was enormous feedback and mostly positive reactions. After all this time, do you think that the part of the viewers that were negative about your work are finally convinced that behind this piece of art there was nothing hidden but the best of intentions?
     Answer: I think we got very few negative reactions on this piece. Some people for example didn't like the dolly shots but we used it in a way of having this feeling of a flight through Afghanistan. Other people were upset about the verse from Ecclesiastes that we started the film with saying that we shouldn't use a verse from the Bible in a Muslim context. We believe in the common humanity and that all people are created equal and I think we didn't try to divide the world in good and evil but we wanted to show the human side of Afghanistan that is often neglected in the Western media.
    Question (for Salome): When you finally visited Afghanistan in person, what you saw there, was it different to what Lukas had told you about this country and its people or had he succeeded in being precise in his narrations?
    Answer: I actually arrived a week earlier before Lukas came. I stayed in a very Afghan area and I visited a lot of local families that a friend of Lukas got me in touch with. I think hearing and reading about a place is always different from actually experiencing and seeing it for yourself and going there made my picture of Afghanistan much more complete.

A picture is worth a thousand words. 
Watch the amazing "Afghanistan - Touch Down In Flight" video below. 
IIf for any reason the embedded video is not working, view on Vimeo, by clicking here.

Μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις.
Δείτε το καταπληκτικό βίντεο "Afghanistan - Touch Down In Flight" παραπάνω.
Αν για οποιονδήποτε λόγο δεν παίζει, δείτε το απευθείας στο Vimeo, πατώντας εδώ.

     Όλοι εσείς, που είτε μας γνωρίζετε προσωπικά είτε έχετε παρακολουθήσει τακτικά αυτό το blog κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της διαδικτυακής του ζωής, θα πρέπει να έχετε αντιληφθεί μέχρι τώρα ότι το Round Up The Usual Suspects" δεν είναι τίποτα άλλο, παρά η ερασιτεχνική απόπειρά μας να γράψουμε για οτιδήποτε μας εντυπωσιάζει ή ξεχωρίζει ως πρωτότυπο και ενδιαφέρον. Η σημερινή μας ανάρτηση με υπερηφάνεια σηματοδοτεί την πρώτη μας “δημοσιογραφική προσέγγιση” σε ένα θέμα που σίγουρα αξίζει να μοιραστούμε στο δίκτυο με όλους σας. Για εμάς, όλα ξεκίνησαν όταν ο φίλος μας Nίκος Κ. μας έστειλε με email ένα μονολεκτικό μήνυμα, τη λέξη "Αφγανιστάν", με ένα σύνδεσμο για μια ταινία μικρού μήκους.
     Αναρωτηθείτε τι πραγματικά σας έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτεστε το Αφγανιστάν: Ταλιμπάν, πόλεμος, τρομοκρατία, βία, εκρήξεις βομβών και εικόνες στρατιωτικής επέμβασης. Όπως αναφέρεται στην Wikipedia για την πρόσφατη ιστορία της χώρας: "Τρεις δεκαετίες πολέμου έκαναν το Αφγανιστάν μια από τις πιο επικίνδυνες χώρες του κόσμου και την μεγαλύτερη παραγωγό προσφύγων και αιτούντων άσυλο", χρόνος αρκετός δηλαδή, ώστε να σβήσουν οι σχετικές με αυτή τη χώρα εικόνες ομορφιάς και αξιοπρέπειας από την παγκόσμια μνήμη.

    Ο Γερμανός δημοσιογράφος, φωτογράφος και σκηνοθέτης Lukas Augustin, που είχε ζήσει στην Καμπούλ από το 2006 έως το 2008 προσφέροντας υπηρεσίες ως εθελοντής σε μια ανθρωπιστική οργάνωση, επέστρεψε στο Αφγανιστάν το 2011 με τη σύζυγό του, φωτογράφο Salome Augustin και γύρισαν μαζί μια ταινία μικρού μήκους με τίτλο "Afghanistan-TouchDown In Flight". Αυτό το βίντεο, συνολικής διάρκειας μόλις κάτω από έξι λεπτά, μας άφησε άφωνους και έκπληκτους από τη δύναμη και την ομορφιά των κοντινών πλάνων των ανθρώπων και του τοπίου, των εικόνων ενός Αφγανιστάν τόσο γαλήνιου και διαφορετικού από αυτό που προβάλλεται από το δυτικά μέσα, καθώς επίσης και μαγεμένους από το πρωτότυπο soundtrack που συνέθεσε η Lisa-Μαρία Puy. Νιώσαμε τόσο συναισθηματικά φορτισμένοι που αποφασίσαμε να σκάψουμε λίγο βαθύτερα και να προσπαθήσουμε να βρούμε την ιστορία των ανθρώπων πίσω από αυτή την ταινία.
    Το σπάνιο ταλέντο τους να βλέπουν κάτω από την επιφάνεια ήταν προφανές. Η πρόθεσή τους ήταν να συλλάβουν την ομορφιά και την ουσία της πραγματικής ζωής των ανθρώπων του Αφγανιστάν, δείχνοντας στον κόσμο "...ότι υπάρχει ομορφιά και ζωή στη χώρα τους, τέτοια που αξίζει να ελπίζουν και να μην εγκαταλείψουν για το μέλλον..." , όπως δήλωσαν σε συνέντευξή τους στην διαδικτυακή έκδοση του περιοδικούThe Atlantic. Στην ίδια συνέντευξη εξήγησαν επίσης ότι: "...το Αφγανιστάν στους περισσότερους ξένους εμφανίζεται μεταμορφωμένο. Πολλοί δυτικοί απεικονίζουν τους Αφγανούς είτε ως ευγενείς αγρίους ή ως κακούς τρομοκράτες. Γιατί συμβαίνει αυτό; Για να απεικονιστεί το Αφγανιστάν πέρα από την επιφάνεια ή πέρα από την περιορισμένη άποψη που έχουμε για τη χώρα αυτή και το λαό της, θα πρέπει να οικοδομήσουμε εμπιστοσύνη και για να λάβουμε αυτή την εμπιστοσύνη πρέπει να σταθούμε στο ίδιο ύψος με τους Αφγανούς και να τους δείξουμε σεβασμό και μερικές φορές αρκούν λίγες χειρονομίες ή να ξοδέψεις λίγο χρόνο για μερικά φλιτζάνια τσαγιού. Η εκμάθηση της γλώσσας κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων ετών που έζησα εκεί ήταν μια από τις καλύτερες επενδύσεις που θα μπορούσα να κάνω. Άνοιξε πολλά σπίτια για εμάς και μας βοήθησε να κατανοήσουμε τις απόψεις των ανθρώπων ... Πολλοί Αφγανοί είναι απογοητευμένοι για την ξένη ανάμειξη, κάποιοι φοβούνται ακόμη και να συναντήσουν τους ξένους, επειδή μπορεί να γίνουν στόχοι για τους Ταλιμπάν.
Έτσι, όταν πρωτοσυναντηθήκαμε ήταν συνήθως καχύποπτοι, αλλά στη συνέχεια, μιλώντας μαζί τους στη γλώσσα τους, ανοίχθηκαν περισσότερο. Τα περισσότερα πλάνα τα τραβήξαμε τη στιγμή που τα αντικρίζαμε, επειδή θέλουμε να δείξουμε εικόνες από την καθημερινή ζωή όπως είναι στην πραγματικότητα. Δεν θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε αφηγητή, αντί γι`αυτό ζητήσαμε μερικές φορές από τους ανθρώπους να κοιτάξουν απευθείας στην κάμερα. Θέλαμε ο θεατής να νιώσει ότι προσεγγίζεται με αμεσότητα, αλλά ταυτόχρονα ελεύθερα ο καθένας να αντιδράσει σε αυτό, με τον δικό του τρόπο .."
     Αυτή η σπουδαία ταινία μικρού μήκους αρχικά εμφανίστηκε στην έκδοση για iPad της Süddeutsche Zeitung-Magazin και στη διαδικτυακή έκδοση του The Atlantic Magazine και της TheWashington Post. Έχει εξελιχθεί σε μια τεράστια επιτυχία στο ίντερνετ, λαμβάνοντας πολλά βραβεία και παγκόσμια αναγνώριση από τα μέσα ενημέρωσης, ενώ μόλις πρόσφατα οι Salome & Lukas Augustin έλαβαν υποψηφιότητα για το βραβείο δημοσιογραφίας του CNN. Το ζευγάρι σκηνοθετών έχοντας ως βάση την Γερμανία ίδρυσε επίσης την δική του εταιρεία παραγωγής, την "Augustin Pictures" και έχει καλύψει ιστορίες στη Σομαλία και το Κονγκό. Το τελευταίο τους εγχείρημα είναι το "The Hard Places", ένα ντοκιμαντέρ για το ασυνήθιστο ταξίδι του γιατρού Tom Little, στον οποίο απονεμήθηκε μετά θάνατον από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ομπάμα το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας, η υψηλότερη τιμή που μπορεί να αποδοθεί σε πολίτη των ΗΠΑ, σε αναγνώριση του έργου και της θυσίας της ζωής του στο Αφγανιστάν.

    Βρήκαμε όλα αυτά τόσο ενδιαφέροντα που αποφασίσαμε να έρθουμε σε επαφή με τους Lucas και Salome Augustin, στέλνοντας τους ένα σχετικό email και μας εξέπληξαν επικοινωνώντας μαζί μας απευθείας από την Καμπούλ στο Αφγανιστάν, όπου αυτή την περίοδο κάνουν γυρίσματα για το τελευταίο τους ντοκιμαντέρ, ενώ μας έκαναν την τιμή να απαντήσουν σε μερικές ερωτήσεις, αποκλειστικά για μας στο "Round Up The Usual Suspects":
    Ερώτηση: Αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχει τεράστια ανταπόκριση και ως επί το πλείστον θετικές αντιδράσεις. Μετά από όλο αυτό το διάστημα, πιστεύετε ότι το μέρος των θεατών που στάθηκαν αρνητικά στο έργο σας πείστηκαν τελικά ότι πίσω από αυτό την καλλιτεχνική δημιουργία δεν κρυβόταν τίποτε άλλο παρά οι καλύτερες των προθέσεων;
    Απάντηση: Νομίζω ότι είχαμε πολύ λίγες αρνητικές αντιδράσεις σε αυτό το κομμάτι. Σε μερικούς, για παράδειγμα δεν άρεσαν τα dolly shots (σ.σ. dolly shots είναι ο τεχνικός όρος για πλάνα που γυρίστηκαν με κάμερα προσαρμοσμένη πάνω σε κάποιου είδους τροχήλατη κατασκευή, πχ καροτσάκι ή αμαξίδιο, ώστε να καταγράφει ενώ κινείται πάνω σε ράγες) αλλά εμείς τα χρησιμοποιήσαμε με έναν τρόπο που να δίνει την αίσθηση μιας πτήσης μέσα από το Αφγανιστάν. Άλλοι άνθρωποι αναστατώθηκαν για το εδάφιο από τον Εκκλησιαστή με το οποίο ξεκινήσαμε την ταινία λέγοντας ότι δεν έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε ένα εδάφιο από την Αγία Γραφή για μουσουλμανικό περιεχόμενο. Πιστεύουμε στην κοινή ανθρωπότητα και ότι όλοι οι άνθρωποι δημιουργούνται ίσοι και νομίζω ότι δεν προσπαθήσαμε να χωρίσουμε τον κόσμο σε καλό και κακό, αλλά θέλαμε να δείξουμε την ανθρώπινη πλευρά του Αφγανιστάν, που συχνά παραμελείται στα Δυτικά μέσα ενημέρωσης.
    Ερώτηση (για τη Salome): όταν επισκέφτηκες τελικά το Αφγανιστάν και εσύ η ίδια, αυτό που είδες εκεί ήταν διαφορετικό από αυτό που ο Lukas σου είχε αναφέρει για αυτή τη χώρα και τους ανθρώπους της ή είχε καταφέρει να είναι ακριβής στις αφηγήσεις του;
     Απάντηση: Στην πραγματικότητα κατέφθασα μια εβδομάδα νωρίτερα από τον Lukas. Έμεινα σε μια χαρακτηριστική Αφγανική περιοχή και επισκέφθηκα πολλές ντόπιες οικογένειες με τις οποίες ένας φίλος του Lukas με έφερε σε επαφή. Νομίζω το να ακούς και να διαβάζεις για έναν τόπο είναι πάντα διαφορετικό από το να βιώνεις την πραγματικότητα και από το να τον βλέπεις ο ίδιος και η επίσκεψή μου εκεί έκανε την εικόνα που είχα για το Αφγανιστάν πολύ πιο ολοκληρωμένη.
(photos taken via

Friday, 8 March 2013

"La Dolce Vita" (1960)

-"You know what your problem is? 
You have too much money."

-"And your problem is you don’t have enough..."

(Marcello Mastroianni & Anouk Aimée in Federico Fellini`s "La Dolce Vita", 1960)


-"Ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημά σου; 
Έχεις υπερβολικά πολλά λεφτά."

-"Και το δικό σου πρόβλημα είναι πως δεν έχεις αρκετά..."

 (Marcello Mastroianni & Anouk Aimée στο "La Dolce Vita" του Federico Fellini, 1960)

(gif & quote taken from

Wednesday, 6 March 2013

The 1939/1947 Rolls-Royce Phantom III "Vutotal" Cabriolet by Labourdette

Written by GUS

   Reposted from
   "...The year of 1939 in pre-war Europe, saw the final production year for the Rolls-Royce Phantom III, an automobile which, in its short lifetime, had achieved the status of the ultimate symbol of wealth available to just a small percentage of society.
   In 1947 however, the 1939 model of the car reached new heights of exclusivity when a complete rebuild of the car was undertaken by Parisian architect and master coachbuilder, Henri Labourdette, a commission from New Yorker, Louis Ritter..." 

   Reposted from

   "...It was the designer's last and arguably most daring work. He threw out everything but the running gear and rebodied the car in gold-plated-and-brass-adorned aerodynamic bodywork... He also got rid of anything that identified it as a Rolls, save for its mascot and a couple of interior trim pieces. The car takes it's name from the "Vutotal" windscreen, a thick slice of glass that appears to support itself.
     The whole conversion cost $44,000 (equivalent to about $500,000 now) at a time when the average price of a home was about $4,000..."

    Αναδημοσίευση από το

    "... Το έτος 1939 στην προπολεμική Ευρώπη ήταν το τελευταίο έτος παραγωγής για την Rolls-Royce Phantom III, ένα αυτοκίνητο το οποίο, στη σύντομη ζωή του, είχε επιτύχει το status του απόλυτου συμβόλου του πλούτου που διαθέτει μόνο ένα μικρό ποσοστό της κοινωνίας.
    Το 1947, ωστόσο, το μοντέλο του 1939 έφτασε σε νέα ύψη αποκλειστικότητας όταν ο Παριζιάνος
αρχιτέκτονας και τεχνίτης αμαξωμάτων Henri Labourdette ανέλαβε την πλήρη ανακατασκευή του αυτοκινήτου για λογαριασμό του Νεοϋορκέζου Louis Ritter ... "

   Αναδημοσίευση από το

   "...Ήταν το τελευταίο και αναμφισβήτητα το πιο τολμηρό έργο του σχεδιαστή. Πέταξε τα πάντα εκτός του σκελετού και ξαναέντυσε το αυτοκίνητο με ένα αεροδυναμικό αμάξωμα διακοσμημένο με επίχρυσες και μπρούτζινες λεπτομέρειες... Επίσης απαλλάχθηκε από οτιδήποτε θύμιζε μια Rolls, εκτός από το σήμα του και κάποια εσωτερικά πλαίσια. Το αυτοκίνητο πήρε το όνομά του από το  παρμπρίζ "Vutotal", ένα χοντρό κομμάτι γυαλιού που φαίνεται σαν να στηρίζεται μόνο του.
      Ολόκληρη η μετατροπή κόστισε $ 44.000 (που ισοδυναμεί με περίπου 500.000 σημερινά δολάρια), σε μια εποχή που η μέση τιμή ενός σπιτιού ήταν περίπου $ 4.000 ... "

(photos taken via

Monday, 4 March 2013

A Clockwork Orange

  • Dress: See by Chloé Crepe dress
  • Sandals: GivenchyCutout suede sandals 
  • Necklace: J.Crew Crystal and resin tile necklace
  • Bag: Michael Michael Kors Selma textured-leather tote
 (photos taken from

Saturday, 2 March 2013

Murphy`s Law of Queues

Murphy`s Law of Queues:

 If you change queues, the one you have left will start to go faster than the one you chose!

Ο Νόμος του Μέρφι για τις Ουρές:

Αν αλλάξεις ουρά, αυτή που άφησες θα αρχίσει να κινείται γρηγορότερα 
από αυτή που διάλεξες!

(gif taken via
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...


Οι εικόνες η μουσική και τα βίντεο που εμφανίζονται σε αυτό το blog ανήκουν στους αντίστοιχους ιδιοκτήτες τους, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά. Υλικό που ανήκει σε αυτό το blog μπορεί να χρησιμοποιηθεί, υπό την προϋπόθεση ότι (1) γίνεται κατάλληλη αναφορά σε αυτό το blog, ειδικά δηλώνοντας το "" ως την πηγή και (2) χρησιμοποιείται μόνο για μη εμπορική και μη-κερδοσκοπική χρήση ή σκοπό. Αν δείτε υλικό σας και θέλετε να αφαιρεθεί, ενημερώστε το blog μέσω e-mail στη διεύθυνση "" και θα αφαιρεθεί αμέσως. Αν δείτε υλικό στο οποίο πιστεύετε ότι δεν έχει γίνει η κατάλληλη αναφορά και γνωρίζετε τον πραγματικό ιδιοκτήτη, επίσης ενημερώστε το blog και όλα τα απαραίτητα μέτρα θα ληφθούν.

Όλο το περιεχόμενο που παρέχεται σε αυτό το blog προορίζεται για μη-κερδοσκοπικούς, μη εμπορικούς σκοπούς και μόνο για ψυχαγωγία και ενημερωτικούς λόγους. Επαγγελματικές συμβουλές δεν παρέχονται. Ο ιδιοκτήτης αυτού του blog δεν φέρει καμία ευθύνη ως προς την ακρίβεια ή την πληρότητα οποιασδήποτε πληροφορίας βρίσκεται σε αυτό ή σε οποιοδήποτε άλλο site μπορεί να βρεθεί ακολουθώντας οποιαδήποτε σύνδεσμο σε αυτό blog. Ο ιδιοκτήτης δεν θα ευθύνεται για τυχόν λάθη ή παραλείψεις σε αυτές τις πληροφορίες ούτε για τη διαθεσιμότητα αυτών των πληροφοριών, ούτε για τυχόν ζημιές από τη χρήση αυτών των πληροφοριών.

Images, music or videos featured on this blog belong to their respective owners, unless otherwise stated.Material owned by this blog may be used, provided that (1) appropriate credit is given to this blog, by specifically stating "" as the source and (2) it is only used for noncommercial and non-profit use or purpose.If you see your material featured and you want it removed, let the blog know by email to "" and it will be taken down right away. If you see material that you think it is not properly credited and you know the real owner, email the blog as well and all necessary action will be taken.

All content provided on this blog is for non-profit, noncommercial purposes and only for entertainment and informational purposes. Professional advice is not provided. The owner of this blog makes no representations as to the accuracy or completeness of any information on this site or found by following any link on this site. The owner will not be liable for any errors or omissions in this information nor for the availability of this information nor for any damages from the use of this information.